• Afgelopen zaterdag stond er voor de JO11 van Tollebeek een uitwedstrijd op het programma in Lemmer. CVVO de tegenstander bekleed momenteel de koppositie in de ranglijst terwijl Tollebeek nog even zoekende is naar de juiste vorm en zodoende in het onderste deel van de ranglijst is terug te vinden. Dat daar verandering in moest komen was duidelijk en de messen werden dan ook extra geslepen, Tollebeek heeft de ogen naar boven gericht.

    Het gras was nog wit van de nachtvorst en het dorp was nog in diepe rust toen de JO11 met gierende banden om 7:50 vertrok. De selectie moest het vandaag stellen zonder Ruurd en Ties wat voor de verdediging een aderlating was. Gelukkig kent de JO11 dit seizoen een brede selectie en had de leiding dan ook voldoende keus om de lege plekken te vullen. Het team dat vandaag de strijd aanging bestond uit Okke, Zwier, Henrian, Jan-Willem, Tim, Jelle, William, Wout, Julian en Peter. Vooraf werden er wat tactische wisselingen doorgevoerd en speelde Tollebeek met een nieuw strijdplan. De opdracht vooraf was simpel achterin dichthouden en alle ballen lang naar voren schieten waar we voorin de man tegen man gevechten moesten aangaan. Tollebeek wilde voetballen op de helft van de tegenstander. Dat de jongens gemotiveerd waren bleek wel. De scheidsrechter verstoorde de rustige morgen met het schelle fluitsignaal en de lucht vulde zich met fanatieke aanmoedigingen. De wedstrijd was 20 seconden onderweg toen de verdediging direct de bal over het middenveld heen legde en puntspeler Peter gretig het gat in dook en met de bal aan de voet door de verdediging van CVVO snelde. Beheerst plaatste Peter de bal en het net bolde van CVVO. De keeper kon vissen en de brilstand was weg, 0-1.
    CVVO was even beduusd dit hadden ze niet verwacht maar toonde zich strijdbaar en begon het tempo omhoog te leggen zodat Tollebeek met man en macht moest verdedigen. Het was meer dan eens dat Okke opnieuw liet zien over fantastische keeperskunsten te beschikken en de ene na de ander bal hield hij tegen of keek hij naast, ook een kunst. De verdediging met Zwier, Henrian, Jan-Willem en Julian had vandaag geen tijd om te rusten maar verkocht de huid duur. Henrian was vandaag in de plek van Ruurd in het centrum van de verdediging en liet maar weer eens zien over een gezonde dosis voetbal inzicht te beschikken regelmatig blokkeerde hij een steekbal en wist Tollebeek onder de druk uit te voetballen. Terwijl Backs Zwier en Jan-Willen en Julian de zijkanten afschermden zodat de buitenspelers van CVVO het maar wat lastig hadden om in de juiste positie te komen. Wanneer Tollebeek eruit kwam waren middenvelders Jelle, Wout, William en Tim aan het bod. Ze moesten voortdurend met druk spelen maar wisten een aantal keer knap eruit te komen. Ties had zijn brommer aan William geleend vandaag en William stoof dan ook regelmatig langs de zijkant naar voren. Wout en Tim waren de spel verdelers en de brute kracht op het middenveld. Met tomeloze inzet bleven ze de opbouw van de tegenstander verstoren en bij een aanval Peter ondersteunen. Jelle Ziyech onze trappen specialist voorzag de spits van steekballen.
    Helaas kon het elftal niet voorkomen dan CVVO een doelpunt maakte en beidde teams gingen de rust in met 1 punt, stand 1-1. In de kleedkamer volgde de gebruikelijke pep talk en werd er nog maar eens met elkaar overeengekomen dat we de tweede helft er nog een schepje bovenop zouden doen. Tollebeek speelde voor de punten, koploper of niet.



    De tweede helft begon met een wissel. Tim kwam in de verdediging te staan en Zwier ging naar het het middenveld. De tweede helft barstte los en het spel golfde op en neer. De twee ploegen waren aan elkaar gewaagd en waar CVVO de grootste kansen kreeg was het knap dat Tollenbeek zich niet zomaar gewonnen gaf. Aan de zijkant kregen de voetbalfans nog een actie om van de smullen van Julian. Hij ontfutselde de bal van de rechtsbuiten van CVVO en passeerde haar met een truc om vervolgens langs de lijn op te stomen, Julian genoot zichtbaar van het behaalde succes en heeft de gehele terugweg lopen glimlachen. Tegen het einde van het eerste kwartier was het dan toch eindelijk raak voor CVVO, vanaf de zijkant kwam de bal voor en de spits aarzelde niet, 2-1. Nu kwam er zichtbaar toch een beetje wanhoop op de gezichten van de talenten uit Tollebeek. Het zou toch niet waar zijn dat deze wedstrijd geen beloning zou opleveren. In de time-out voor het laatste kwartier van de wedstrijd werd er kort geanalyseerd waarna de spelers vastberaden beloofden om nog één keer alles te geven. En dat deden ze, de ene aanval na de andere kwam uit het Tollebeker kamp. De tegenstander werd verder en verder terug gedrongen. Jelle kwam een paar keer mooi weg van zijn directe tegenstander maar kon de kans niet verzilveren. Ook Peter die vaker aan de bal kwam had het zichtbaar moeilijk met zijn direct verdediger, wegdraaien en sprinten kan Peter als geen ander maar de afstand tot het doel bleek telkens te ver en de verdedigers van CVVO doken als leeuwen op de bal. Na aanhoudende druk van Tollebeek en verschillende schoten naast en over kwam de bal voor de voeten van Zwier. Deze aarzelde geen moment en schoot laag in de hoek een verdediger van CVVO dacht de bal nog te kunnen wegschieten maar was niet berekend op de kracht waarmee Zwier had geschoten. De bal belande pardoes alsnog in het doel alleen de andere hoek, keeper kansloos en Tollebeek was euforisch, 2-2.
    In de laatste minuten ontbrande een waar spektakel waarbij beidde teams nog kansen kregen en de supporters aan de zijkant gespannen stonden te wachten. De verlenging leek wel een eeuwigheid te duren en zelfs de wissels van Tollebeek begonnen te scheids te vragen of hij nog de tijd in de gaten hield, het liet maar weer zien hoezeer de ploeg betrokken was. Uiteindelijk klonk daar dan toch het laatste eindsignaal, Tollebeek nam een punt mee op bezoek bij de koploper, om het in de woorden van Tim te zeggen: Het voelt als een overwinning want wij maakten een comeback” en dat is helemaal waar. Waar de laatste wedstrijden in de tweede helft de wedstrijd werd verloren herpakte het team zich nu sterk en wist nog een punt uit het vuur te slepen. Vol goede moed werden de auto’s weer vol geladen en was het team op de terugweg naar Tollebeek. Focus naar de volgende wedstrijd die op ons eigen sportpark gespeeld zal worden en met de steun van het Tollebeker legioen en deze vorm, is alles mogelijk.